Praca dla jednych jest sensem życia, dla innych może być udręką. Dla wszystkich jednak jest koniecznością. Osoby poszukujące zajęcia cechuje rozgoryczenie i pesymizm. Jest to oczywiście związane z bytem i z przetrwaniem. Praca to przecież zajęcie zarobkowe.
Jednak nie chodzi tylko o pieniądze, czy status w społeczeństwie. Poprzez doświadczenie zawodowe możemy urzeczywistnić potrzeby własnej realizacji. Czujemy się dowartościowani i potrzebni. Dla osób oddających swój czas i energię charytatywnie praca jest możliwością do rozwijania w sobie dobroczynności, wytrwałości i wytrzymałości .Lubimy przecież podejmować wyzwania, tak po prostu, dla siebie. Poczucie własnej skuteczności jest bardzo ważnym elementem w wyborze naszego zajęcia. Jeśli praca jest ściśle związana z zainteresowaniami i wykształceniem to uważamy się za ludzi szczęśliwych. Bezrobocie czyni z nas osoby z nadmiarem wolnego czasu, apatycznych i biernych. Korzystanie z pomocy innych oraz brak kontroli nad własnym życiem prowadzi do destrukcji. Bywa, że nasza praca nie jest przez nas akceptowana i lubiana. Próbujemy wtedy jak najszybciej ją zmienić, nawet jeśli miałoby się to wiązać z obniżeniem poziomu życia. Okazuje się bowiem, że praca jest dla nas przede wszystkim sposobem na samorealizację.
November 28th, 2009 at 10:22 am
Bez pracy nie ma kołaczy.. poza tm człowiek zanudziłby się na amen bez jakiegoś kosntruktywnego zajęcia